خودکشی در سراسر جهان رخ می‌دهد و اعضای تمام ملت‌ها، فرهنگ‌ها، مذاهب، جنسیت‌ها و طبقات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. عوامل درونی، مانند اختلالات ذهنی و ناهنجاری‌هایی که از زمان تولد وجود دارند، می‌توانند احتمال ابتلا فرد را به افسردگی افزایش دهند، چه در برهه‌ای از زندگی فرد و چه به‌عنوان یک بیماری مادام‌العمر. برای کاهش میزان مرگ‌ومیر ناشی از خودکشی، کشورها باید به بررسی عواملی بپردازند که باعث می‌شوند فرد خودکشی را به‌عنوان روزنه خروج از مشکلات انتخاب کند. افسردگی یکی از عواملی است که از اهمیت بسیاری برخوردار است، اما عوامل دیگری نیز وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند: تحصیلات، کار نمود، وضعیت جسمانی، سلامت روان و رفاه، وضعیت اقتصادی، مشکلات مالی، عملکرد شخص در محل کار و رضایت کلی از زندگی.

ده کشور با بالاترین میزان خودکشی

(تعداد خودکشی در هر ۱۰۰ هزار نفر) در سال ۲۰۱۹ عبارت بودند از:

لسوتو - ۷۲.۴

گویان - ۴۰.۳

اسواتینی - ۲۹.۴

کره جنوبی - ۲۸.۶

کیریباتی - ۲۸.۳

ایالات فدرال میکرونزی - ۲۸.۲

لیتوانی - ۲۶.۱

سورینام - ۲۵.۴

روسیه - ۲۵.۱

آفریقای جنوبی - ۲۳.۵

تنها کشور اروپای غربی که نرخ خودکشی آن به طور استثنایی بالاست، بلژیک است که با ۱۸.۳ خودکشی در هر ۱۰۰ هزار نفر در رتبه یازدهم قرار دارد. البته شایان ذکر است که بلژیک دارای برخی از لیبرال‌ترین قوانین جهان در مورد خودکشی با کمک پزشک است که به‌عنوان اتانازی شناخته می‌شود که قطعاً در آمار خودکشی این کشور تأثیرگذار است.

کشورهایی که کمترین میزان خودکشی را دارند

شاید تعجب‌آور باشد که بسیاری از کشورهایی که در وضعیت مناسبی قرار ندارند از آمار خودکشی نسبتاً پایینی برخوردار هستند. این آمار در افغانستان ۴.۱، عراق ۳.۶ و سوریه فقط ۲.۰ خودکشی در هر ۱۰۰ هزار نفر است. مشخص نیست که آمار خودکشی در این کشورها به دلیل مشکلات سلامت روان و بیماری‌های لاعلاج است (که دلایل اصلی خودکشی در اکثر نقاط جهان هستند) یا به دلیل وضعیت نابسامان آن کشورها است.

کشورهایی که پایین‌ترین آمار خودکشی در جهان را دارند:

آنتیگوا و باربودا - ۰.۴

باربادوس - ۰.۶

گرانادا - ۰.۷

سنت وینسنت و گرنادین‌ها - ۱.۰

سائوتومه و پرنسیپ - ۱.۵

اردن - ۱.۶

سوریه - ۲.۰

ونزوئلا - ۲.۱

هندوراس - ۲.۱

فیلیپین - ۲.۲

خودکشی در کره جنوبی

به گفته سازمان بهداشت جهانی، کره جنوبی از نظر آمار خودکشی در رتبه چهارم جهان قرار می‌گیرد. یکی از عوامل مؤثر در این آمار، میزان بالای خودکشی در میان افراد مسن است. به‌طور مرسوم، انتظار می‌رود که فرزندان از والدین سالخورده خود مراقبت کنند. با این حال، از آنجا که این اسلوب در قرن بیست و یکم کمرنگ شده است، بسیاری از افراد مسن دست به خودکشی می‌زنند، چراکه احساس می‌کنند بار مالی بر دوش خانواده‌های خود هستند. علاوه بر سالمندان، نرخ خودکشی دانش آموزان نیز بالاتر از حد معمول است، چراکه آن‌ها فشار بالایی را برای موفقیت در تحصیل احساس می‌کنند. هنگامی که آن‌ها به اهداف خود دست پیدا نمی‌کنند، ممکن است احساس کنند که مایه‌ی روسیاهی خانواده شدند. مصرف الکل، اختلال خواب، استرس و روابط اجتماعی ضعیف می‌تواند دانش آموزان را در معرض خطر خودکشی قرار دهد.

یکی از رایج‌ترین روش‌های خودکشی در کره جنوبی مسمومیت با گاز مونوکسید کربن است. علاوه بر این، بسیاری تصمیم می‌گیرند تا با پریدن از پل به زندگی خود خاتمه دهند. در سئول، پل ماپو نام مستعار «پل مرگ» یا «پل خودکشی» را به دلیل تعداد افرادی که از آن می‌پرند، به دست آورده است. دولت کره جنوبی در حال تلاش برای کنترل اپیدمی خودکشی است. آن‌ها سعی دارند تا دسترسی به مراقبت‌های بهداشت روانی را افزایش دهند، چراکه %۹۰ از قربانیان خودکشی در کره جنوبی ممکن است یک بیماری روانی قابل تشخیص و درمان داشته باشند. همچنین به رهبران اجتماعی آموزش می‌دهند تا به جلوگیری از خودکشی در سطح محلی کمک کنند.

خودکشی در ژاپن

با توجه به آمار خودکشی در ژاپن، این کشور خارج از لیست ۱۰ کشور اول قرار می‌گیرد، اما با این وجود خودکشی در ژاپن باعث ایجاد نگرانی شده است. خودکشی علت اصلی مرگ و میر در مردان بین ۲۰ تا ۴۴ سال و زنان بین ۱۵ تا ۳۴ سال است. دولت فعالیت‌های زیادی برای کاهش آمار خودکشی، به‌ویژه در میان قشر آسیب‌پذیر داشته است. مردان ژاپنی دو برابر بیشتر از زنان ژاپنی به‌ویژه پس از طلاق، دست به خودکشی می‌زنند. همچنین نگرانی از خودکشی مردانی که اخیراً شغل خود را از دست داده‌اند و دیگر قادر به تأمین نیازهای خانواده خود نیستند وجود دارد. در ژاپن از افراد انتظار می‌رود که با یک فرد ازدواج کنند و تمام زندگی خود در یک شغل باقی بمانند و فشار حاصل از این انتظارات می‌تواند طلاق یا از دست دادن شغل را مانند یک شکست جلوه بدهد.

جنگل ائوکیگاهارا که در کناره‌ی کوه فوجی ژاپن قرار دارد یک کانون خودکشی در ژاپن است که هر ساله صدها نفر برای پایان دادن به زندگی خود به آنجا می‌روند. پلیس به‌طور منظم در این منطقه برای یافتن قربانیان خودکشی و بازماندگان گشت زنی می‌کند.

خودکشی در سوئد

در سال ۲۰۱۹، نرخ خودکشی در سوئد ۱۴.۷ در هر ۱۰۰ هزار نفر بوده است. در گذشته، سوئد نرخ خودکشی بالایی داشته و بیشترین آمار خودکشی در میان کشورهای توسعه‌یافته در دهه ۶۰ میلادی را دارا بوده است. نگرش‌های فرهنگی در مورد خودکشی و زمستان‌های طولانی و تاریک، به‌ویژه در مناطق شمالی سوئد ممکن است تا حد زیادی در این آمار تأثیر داشته باشند. دولت با ارائه خدمات اجتماعی و بهداشت روانی به این بحران پاسخ داد و آمار خودکشی به‌طور چشمگیری کاهش یافت. امروزه کشورهای اسکاندیناوی شامل نروژ، سوئد، دانمارک و فنلاند شاخص شادی بسیار بالایی دارند و میزان خودکشی در آن‌ها نسبتاً پایین است. با این حال، زمستان‌های تاریک (۲۰ ساعت تاریکی یا بیشتر در هر روز در برخی از مناطق) باعث اختلال عاطفی فصلی (SAD) می‌شود که با بالا رفتن میزان خودکشی ارتباط دارد.

اتانازی یا خودکشی با کمک پزشک هنوز در سوئد غیرقانونی است اما در برخی موارد مورد قبول واقع می‌شود. یک پزشک ممکن است داروی خودکشی برای بیمار مبتلا به بیماری مزمن را تجویز نکند، اما ممکن است به درخواست بیمار به مراحل درمانی پایان دهد که بیانگر دانستن عواقب این روش است. این شکل از خودکشی با کمک پزشک که به عنوان اتانازی منفعل شناخته می‌شود و در آمار خودکشی تأثیری نخواهد داشت. اتانازی فعال، هنگامی است که یک پزشک داروی خودکشی را به یک بیمار مبتلا به بیماری‌های مزمن با رضایت بیمار و خانواده تجویز می‌کند. این روش ممکن است به‌زودی در سوئد قانونی شود، چراکه در میان اکثر کشورهای اروپایی در حال پذیرفته شدن است.

خودکشی در چین

در چین، خودکشی پنجمین علت مرگ و میر است و بیش از یک‌چهارم از آمار خودکشی در سراسر جهان را به خود اختصاص می‌دهد. برخلاف بسیاری از کشورهای غربی که در آن مردان بیشتر خودکشی می‌کنند، بیشتر قربانیان خودکشی در چین زنان هستند. رونق اقتصادی چین منجر به استقلال بیشتر زنان شده و آن‌ها برای مقابله با خشونت خانگی راحت‌تر از گذشته قادر به طلاق گرفتن هستند. با این حال، دشواری‌هایی که بعد از طلاق وجود دارد آن‌ها را مجبور می‌کند در حالی که فرزندان خود را بزرگ می‌کنند تا ساعات طولانی کار کنند. آن‌ها با توجه به سنت‌ها معمولاً حمایتی از سمت خانواده دریافت نمی‌کنند. هنگامی که زنان برای درمان استرس و مراقبت‌های روان‌پزشکی در بیمارستان بستری می‌شوند، معمولاً خیلی زودتر از مردان ترخیص می‌شوند چراکه آن‌ها احساس می‌کنند باید در اسرع وقت به شغل و خانواده خود بازگردند، حتی اگر آمادگی کافی برای انجام این کار را نداشته باشند. علاوه بر این، بسیاری از بیمه‌ها هزینه بستری شدن در بیمارستان را در موارد اقدام به خودکشی پوشش نمی‌دهند. این مشکلات خودکشی در میان زنان چینی را تشدید کرده است. مردم مناطق روستایی چین پنج برابر بیشتر از مردمی که در شهر زندگی می‌کنند خودکشی می‌کنند. این رخداد را می‌توان به کمبود مراقبت‌های بهداشتی روانی، شرم از بیان ابتلا به بیماری‌های روانی (مانند اسکیزوفرنی)، فقر و آموزش سطح پایین نسبت داد. با این حال، دست یافتن به آمار دقیق خودکشی در چین دشوار است زیرا دولت مطالعات اپیدمیولوژیک کمی در مورد خودکشی انجام داده است. بیشتر اقدامات خودکشی در چین با آفت کش یا سم صورت می‌گیرند.

https://worldpopulationreview.com/country-rankings/suicide-rate-by-country

http://apps.who.int/gho/data/node.main.MHSUICIDE

http://apps.who.int/gho/data/node.sdg.۳-۴-data?lang=en